Να σε κάνω μακαρόνια με κιμά...

Πάτησε πάνω στην εικόνα (Click on the photo)για να δεις ένα σχετικό βίντεο.

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος  ERASMUS+/ΚΑ 1- Μαθησιακή Κινητικότητα προσωπικού σχολικής εκπαίδευσης είχα τη δυνατότητα να υλοποιήσω μία δραστηριότητα επιτόπιας παρακολούθησης/παρατήρησης εργασίας (job shadowing)  στο σχολείο (Värgårdsskolan 4-6 Kinda kommun στη Σουηδία).

Όταν άκουγα ότι στο εξωτερικό το ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου παρέχει και μάθημα μαγειρικής ήμουν λίγο σκεπτική. Όταν ο Διευθυντής του σχολείου μού είπε ότι θα ακολουθήσω την ΣΤ΄τάξη σε ένα τέτοιο μάθημα  ενθουσιάστηκα γιατί ήμουν πολύ περίεργη να δω  πως λειτουργεί.

         Οι δύο κυρίες που δίδασκαν το συγκεκριμένο μάθημα είχαν δικό τους γραφείο. Δίπλα υπήρχαν δύο όμοιες αίθουσες πλήρως εξοπλισμένες με ό,τι μπορεί να διαθέτει μία σύγχρονη κουζίνα. Πριν μπούμε στην αίθουσα κάθε μαθητής έδειχνε στη «δασκάλα» από το κινητό του τι είχε μαγειρέψει μόνο του την προηγούμενη εβδομάδα.

        Μπήκαμε μέσα και τα 14 παιδιά χωρίστηκαν σε 6 ομάδες, όσες ήταν και οι εστίες μαγειρέματος. Στην αρχή η δασκάλα τους έδειξε πώς να διπλώνουν μία χαρτοπετσέτα με δύο διαφορετικούς τρόπους. Στη συνέχεια όλα έπλυναν τα χέρια τους και έστρωσαν  τα τραπέζια τους. Έπειτα η κυρία τους ενημέρωσε ότι θα μαγειρέψουν μακαρόνια με κιμά και τους μίλησε σχετικά με τα ζυμαρικά (από τι φτιάχνονται, τι περιέχουν κ.τ.λ.). Τους έδειξε επίσης όλα τα υλικά, διάφορα μυρωδικά και μπαχαρικά που θα χρησιμοποιούσαν. Τους είπε να ανοίξουν το σχετικό εγχειρίδιο συνταγών που είχε κάθε μαθητής, να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη συνταγή και τους άφησε μόνους. Αυτοί κυριολεκτικά ήξεραν τι να κάνουν.
  

       Συνεργάστηκαν άψογα. Έκοψαν το κρεμμύδι, το τσιγάρισαν, έκαναν τον κιμά και έβρασαν τα μακαρόνια. Παράλληλα έστρωσαν το τραπέζι, έκοψαν τα λαχανικά και τα σέρβιραν, έπλυναν τα σκεύη που χρησιμοποίησαν, τα σκούπισαν, τα τοποθέτησαν στη θέση τους στα ντουλάπια, σέρβιραν το φαγητό, άναψαν κεριά και κάθισαν να απολαύσουν τον κόπο τους.

       Παρακολουθούσα με ανοιχτό το στόμα. Πρώτα από όλα γιατί υπήρχε τέτοια απίστευτη ησυχία και δεύτερον γιατί σκεφτόμουν ότι σε 50 λεπτά διδασκαλίας οι μαθητές μάθαιναν δεξιότητες που εδώ στην Ελλάδα προσπαθούμε να τις διδάξουμε μόνο θεωρητικά. Θα αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα: διδάσκουμε στο μάθημα της Γλώσσας ότι για να δώσουμε οδηγίες χρησιμοποιούμε τους εξής τρόπους: οριστική Ενεστώτα (α πληθ, πρόσωπο), υποτακτική Ενεστώτα ή Αορίστου(β πληθ. πρόσωπο), ή προστακτική Ενεστώτα ή Αορίστου(β πληθ. πρόσωπο συνήθως). Οι μαθητές εκεί ακολουθούσαν τις οδηγίες βιωματικά εφαρμόζοντας τα βήματα της συνταγής.

    Επιπλέον αισθάνονταν ικανοποίηση συμμετέχοντας στη διαδικασία παρασκευής του φαγητού τους. Να σημειώσω δε, ότι σεβόμενοι τους μουσουλμάνους μαθητές υπήρχε κιμάς σόγιας κι όχι χοιρινός.

       Αυτό που γενικότερα αποκόμισα από την εκεί μου εμπειρία ήταν ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στη Σουηδία προσπαθεί να δίνει συνεχώς πρωτοβουλίες στους μαθητές από πολύ μικρή ηλικία με σκοπό να κάνει μακροπρόθεσμα αυτόνομους και ανεξάρτητους ενήλικες. 

        Η διαφορά ανάμεσα στη γνώση που είναι συνδεδεμένη με τη ζωή είναι ότι ο μαθητής «κόβει το κρεμμύδι».

Πάτησε πάνω στην εικόνα (Click on the photo)για να δεις ένα σχετικό βίντεο.

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος  ERASMUS+/ΚΑ 1- Μαθησιακή Κινητικότητα προσωπικού σχολικής εκπαίδευσης είχα τη δυνατότητα να υλοποιήσω μία δραστηριότητα επιτόπιας παρακολούθησης/παρατήρησης εργασίας (job shadowing)  στο σχολείο (Värgårdsskolan 4-6 Kinda kommun στη Σουηδία).

Όταν άκουγα ότι στο εξωτερικό το ωρολόγιο πρόγραμμα του σχολείου παρέχει και μάθημα μαγειρικής ήμουν λίγο σκεπτική. Όταν ο Διευθυντής του σχολείου μού είπε ότι θα ακολουθήσω την ΣΤ΄τάξη σε ένα τέτοιο μάθημα  ενθουσιάστηκα γιατί ήμουν πολύ περίεργη να δω  πως λειτουργεί.

         Οι δύο κυρίες που δίδασκαν το συγκεκριμένο μάθημα είχαν δικό τους γραφείο. Δίπλα υπήρχαν δύο όμοιες αίθουσες πλήρως εξοπλισμένες με ό,τι μπορεί να διαθέτει μία σύγχρονη κουζίνα. Πριν μπούμε στην αίθουσα κάθε μαθητής έδειχνε στη «δασκάλα» από το κινητό του τι είχε μαγειρέψει μόνο του την προηγούμενη εβδομάδα.

        Μπήκαμε μέσα και τα 14 παιδιά χωρίστηκαν σε 6 ομάδες, όσες ήταν και οι εστίες μαγειρέματος. Στην αρχή η δασκάλα τους έδειξε πώς να διπλώνουν μία χαρτοπετσέτα με δύο διαφορετικούς τρόπους. Στη συνέχεια όλα έπλυναν τα χέρια τους και έστρωσαν  τα τραπέζια τους. Έπειτα η κυρία τους ενημέρωσε ότι θα μαγειρέψουν μακαρόνια με κιμά και τους μίλησε σχετικά με τα ζυμαρικά (από τι φτιάχνονται, τι περιέχουν κ.τ.λ.). Τους έδειξε επίσης όλα τα υλικά, διάφορα μυρωδικά και μπαχαρικά που θα χρησιμοποιούσαν. Τους είπε να ανοίξουν το σχετικό εγχειρίδιο συνταγών που είχε κάθε μαθητής, να ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη συνταγή και τους άφησε μόνους. Αυτοί κυριολεκτικά ήξεραν τι να κάνουν.
  

       Συνεργάστηκαν άψογα. Έκοψαν το κρεμμύδι, το τσιγάρισαν, έκαναν τον κιμά και έβρασαν τα μακαρόνια. Παράλληλα έστρωσαν το τραπέζι, έκοψαν τα λαχανικά και τα σέρβιραν, έπλυναν τα σκεύη που χρησιμοποίησαν, τα σκούπισαν, τα τοποθέτησαν στη θέση τους στα ντουλάπια, σέρβιραν το φαγητό, άναψαν κεριά και κάθισαν να απολαύσουν τον κόπο τους.

       Παρακολουθούσα με ανοιχτό το στόμα. Πρώτα από όλα γιατί υπήρχε τέτοια απίστευτη ησυχία και δεύτερον γιατί σκεφτόμουν ότι σε 50 λεπτά διδασκαλίας οι μαθητές μάθαιναν δεξιότητες που εδώ στην Ελλάδα προσπαθούμε να τις διδάξουμε μόνο θεωρητικά. Θα αναφέρω ένα μικρό παράδειγμα: διδάσκουμε στο μάθημα της Γλώσσας ότι για να δώσουμε οδηγίες χρησιμοποιούμε τους εξής τρόπους: οριστική Ενεστώτα (α πληθ, πρόσωπο), υποτακτική Ενεστώτα ή Αορίστου(β πληθ. πρόσωπο), ή προστακτική Ενεστώτα ή Αορίστου(β πληθ. πρόσωπο συνήθως). Οι μαθητές εκεί ακολουθούσαν τις οδηγίες βιωματικά εφαρμόζοντας τα βήματα της συνταγής.

    Επιπλέον αισθάνονταν ικανοποίηση συμμετέχοντας στη διαδικασία παρασκευής του φαγητού τους. Να σημειώσω δε, ότι σεβόμενοι τους μουσουλμάνους μαθητές υπήρχε κιμάς σόγιας κι όχι χοιρινός.

       Αυτό που γενικότερα αποκόμισα από την εκεί μου εμπειρία ήταν ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στη Σουηδία προσπαθεί να δίνει συνεχώς πρωτοβουλίες στους μαθητές από πολύ μικρή ηλικία με σκοπό να κάνει μακροπρόθεσμα αυτόνομους και ανεξάρτητους ενήλικες. 

        Η διαφορά ανάμεσα στη γνώση που είναι συνδεδεμένη με τη ζωή είναι ότι ο μαθητής «κόβει το κρεμμύδι».

Πάμε για κινέζικο;

Ένα από τα πράγματα που μου έκανε εντύπωση στο σχολείο (Värgårdsskolan 4-6 Kinda kommun στη Σουηδία) που πραγματοποίησα την επιτόπια παρακολούθηση μαθημάτων (job shadowing), στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος ERASMUS+ μέσω του ΙΚΥ,  ήταν ότι οι μαθητές δεν έτρωγαν στα διαλείμματα και ας έμεναν 2 φορές την εβδομάδα από τις 08:30 μέχρι τις 15:30. Τους επιτρεπόταν να φέρουν από το σπίτι μόνο φρούτα, τα οποία μπορούσαν να φάνε και την ώρα του μαθήματος.

Φυσικά στο σχολείο υπήρχε και το εστιατόριο, στο οποίο μπορούσαν να τρώνε όλοι οι μαθητές δωρεάν. Η ώρα του φαγητού διέφερε από τάξη σε τάξη για να μην υπάρχει συνωστισμός. Ο δάσκαλος της τάξης συνόδευε τα παιδιά στην αίθουσα, φρόντιζε να τα έχει κοντά του και όπως χαρακτηριστικά μου είπε ένας: «Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να παρακολουθήσεις και τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των παιδιών».

Κάθε τάξη είχε εκπροσώπους που μία φορά την εβδομάδα συζητούσαν για τυχόν αλλαγές που ήθελαν οι μαθητές στα πράγματα του σχολείου αλλά και στο μενού. Ο διευθυντής μου είπε ότι ο μάγειρας σέβεται πολύ τα παιδιά και λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα αιτήματά τους.

Μία φορά την εβδομάδα στήνουν ολόκληρη σκηνή έξω από το εστιατόριο για να μαγειρέψουν στα παιδιά κάτι ξεχωριστό δίνοντάς τους την αίσθηση ότι κάνουν πικ νικ. Η επαφή με την φύση είναι προτεραιότητα για το σχολείο και εξορμούν σε κάθε ευκαιρία. Εμείς εκείνη την εβδομάδα φάγαμε κινέζικο.

Πάρτε μια μικρή γεύση από το σχολικό μενού.

(Μακαρόνια με κιμά, πατατοκεφτέδες, σούπα λαχανικών, μαύρο ψωμί, φρυγανιές, σαλάτες, φρούτα, χυμοί και νερό)

 

 

 

Ένα από τα πράγματα που μου έκανε εντύπωση στο σχολείο (Värgårdsskolan 4-6 Kinda kommun στη Σουηδία) που πραγματοποίησα την επιτόπια παρακολούθηση μαθημάτων (job shadowing), στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος ERASMUS+ μέσω του ΙΚΥ,  ήταν ότι οι μαθητές δεν έτρωγαν στα διαλείμματα και ας έμεναν 2 φορές την εβδομάδα από τις 08:30 μέχρι τις 15:30. Τους επιτρεπόταν να φέρουν από το σπίτι μόνο φρούτα, τα οποία μπορούσαν να φάνε και την ώρα του μαθήματος.

Φυσικά στο σχολείο υπήρχε και το εστιατόριο, στο οποίο μπορούσαν να τρώνε όλοι οι μαθητές δωρεάν. Η ώρα του φαγητού διέφερε από τάξη σε τάξη για να μην υπάρχει συνωστισμός. Ο δάσκαλος της τάξης συνόδευε τα παιδιά στην αίθουσα, φρόντιζε να τα έχει κοντά του και όπως χαρακτηριστικά μου είπε ένας: «Αυτός είναι ένας καλός τρόπος να παρακολουθήσεις και τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των παιδιών».

Κάθε τάξη είχε εκπροσώπους που μία φορά την εβδομάδα συζητούσαν για τυχόν αλλαγές που ήθελαν οι μαθητές στα πράγματα του σχολείου αλλά και στο μενού. Ο διευθυντής μου είπε ότι ο μάγειρας σέβεται πολύ τα παιδιά και λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα αιτήματά τους.

Μία φορά την εβδομάδα στήνουν ολόκληρη σκηνή έξω από το εστιατόριο για να μαγειρέψουν στα παιδιά κάτι ξεχωριστό δίνοντάς τους την αίσθηση ότι κάνουν πικ νικ. Η επαφή με την φύση είναι προτεραιότητα για το σχολείο και εξορμούν σε κάθε ευκαιρία. Εμείς εκείνη την εβδομάδα φάγαμε κινέζικο.

Πάρτε μια μικρή γεύση από το σχολικό μενού.

(Μακαρόνια με κιμά, πατατοκεφτέδες, σούπα λαχανικών, μαύρο ψωμί, φρυγανιές, σαλάτες, φρούτα, χυμοί και νερό)

 

 

 

Η Ελληνική Κοινότητα του Linköping στη Σουηδία

Πατήστε (Click here) εδώ

 για να δείτε ένα ενδιαφέρον βίντεο.

          Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος ERASMUS +  είχα την τύχη να ταξιδέψω στη Σουηδία. Πριν το ταξίδι μου, καθώς έψαχνα στο διαδίκτυο για πληροφορίες σχετικές με την περιοχή που θα επισκεπτόμουν, έπεσα τυχαία στην ιστοσελίδα της ελληνικής κοινότητας του Linköping (πόλη στην οποία έμεινα). Πήρα το θάρρος (από μόνη μου) να στείλω ένα ηλεκτρονικό μήνυμα για να ζητήσω βοήθεια για την εκεί διαμονή μου. Λίγες μέρες μετά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον κύριο Λώτη Αναστάσιο, ενεργό μέλος της ελληνικής κοινότητας, με τον οποίο είχα μια ενδιαφέρουσα και πολύ χρήσιμη κουβέντα. Όπως φαντάζεστε δεν υπήρχε περίπτωση να πάω εκεί και να μην τον συναντήσω. Η βοήθεια του ήταν πολύτιμη.

      Ο διευθυντής του σχολείου Αποστόλου Αθανάσιος και οι αγαπητοί συνάδελφοι Χατζηνικολαΐδης Δημήτρης και Χαζαρή Στέλλα, αφού έμαθαν για την Ελληνική Κοινότητα, με εξέπληξαν δίνοντάς μου μερικά λογοτεχνικά βιβλία και παραμύθια από την προσωπική τους βιβλιοθήκη για να τα προσφέρω στα εκεί παιδιά μας, λέγοντάς μου ότι είναι καθήκον τους να προσφέρουν κάτι στην ομογένεια.

        Πράγματι συναντήθηκα με τον κύριο Τάσο, μετανάστη στη Σουηδία από τα νεανικά του χρόνια, μιλήσαμε πολύ για την ελληνική κοινότητα, τους Έλληνες που αναγκάζονται τα τελευταία χρόνια να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη εκεί και είχα τη χαρά και την τιμή να πάω και στον χώρο όπου συστεγάζεται  η ελληνική κοινότητα μαζί με τη σέρβικη. Ο χώρος ήταν λιτός, όμορφος με τραπέζια και καθίσματα για τους μικρούς μαθητές καθώς επίσης και με το απαραίτητο εποπτικό υλικό της αλφαβήτας στον τοίχο.

        Τα βιβλία που ταξίδεψαν από την Ελλάδα βρήκαν τη θέση τους στη μικρή βιβλιοθήκη. Ελπίζω με τη σειρά τους να ταξιδέψουν και τα Ελληνόπουλα και να τα φέρουν νοητά ένα βήμα πιο κοντά στη γλυκιά Πατρίδα.

Πατήστε (Click here) εδώ

 για να δείτε ένα ενδιαφέρον βίντεο.

          Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος ERASMUS +  είχα την τύχη να ταξιδέψω στη Σουηδία. Πριν το ταξίδι μου, καθώς έψαχνα στο διαδίκτυο για πληροφορίες σχετικές με την περιοχή που θα επισκεπτόμουν, έπεσα τυχαία στην ιστοσελίδα της ελληνικής κοινότητας του Linköping (πόλη στην οποία έμεινα). Πήρα το θάρρος (από μόνη μου) να στείλω ένα ηλεκτρονικό μήνυμα για να ζητήσω βοήθεια για την εκεί διαμονή μου. Λίγες μέρες μετά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τον κύριο Λώτη Αναστάσιο, ενεργό μέλος της ελληνικής κοινότητας, με τον οποίο είχα μια ενδιαφέρουσα και πολύ χρήσιμη κουβέντα. Όπως φαντάζεστε δεν υπήρχε περίπτωση να πάω εκεί και να μην τον συναντήσω. Η βοήθεια του ήταν πολύτιμη.

      Ο διευθυντής του σχολείου Αποστόλου Αθανάσιος και οι αγαπητοί συνάδελφοι Χατζηνικολαΐδης Δημήτρης και Χαζαρή Στέλλα, αφού έμαθαν για την Ελληνική Κοινότητα, με εξέπληξαν δίνοντάς μου μερικά λογοτεχνικά βιβλία και παραμύθια από την προσωπική τους βιβλιοθήκη για να τα προσφέρω στα εκεί παιδιά μας, λέγοντάς μου ότι είναι καθήκον τους να προσφέρουν κάτι στην ομογένεια.

        Πράγματι συναντήθηκα με τον κύριο Τάσο, μετανάστη στη Σουηδία από τα νεανικά του χρόνια, μιλήσαμε πολύ για την ελληνική κοινότητα, τους Έλληνες που αναγκάζονται τα τελευταία χρόνια να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη εκεί και είχα τη χαρά και την τιμή να πάω και στον χώρο όπου συστεγάζεται  η ελληνική κοινότητα μαζί με τη σέρβικη. Ο χώρος ήταν λιτός, όμορφος με τραπέζια και καθίσματα για τους μικρούς μαθητές καθώς επίσης και με το απαραίτητο εποπτικό υλικό της αλφαβήτας στον τοίχο.

        Τα βιβλία που ταξίδεψαν από την Ελλάδα βρήκαν τη θέση τους στη μικρή βιβλιοθήκη. Ελπίζω με τη σειρά τους να ταξιδέψουν και τα Ελληνόπουλα και να τα φέρουν νοητά ένα βήμα πιο κοντά στη γλυκιά Πατρίδα.

Πάμε στοίχημα;

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος  ERASMUS+/ΚΑ 1- Μαθησιακή Κινητικότητα προσωπικού σχολικής εκπαίδευσης είχα τη δυνατότητα να υλοποιήσω μία δραστηριότητα επιτόπιας παρακολούθησης/παρατήρησης εργασίας (job shadowing)  στο σχολείο (Värgårdsskolan4-6 Kinda kommun στη Σουηδία).

Μεταξύ άλλων το πρώτο μου μέλημα ήταν να ενημερώσω τους γονείς των μαθητών μου. Η ενημέρωση έγινε ταυτόχρονα με την πρώτη γνωριμία μας μια και φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που ανέλαβα τη συγκεκριμένη τάξη. Φυσικά μιλήσαμε για τις απαιτήσεις της Δ΄ τάξης, τις δικές μου, τις δικές τους. Αναπόφευκτα το ενδιαφέρον των γονέων στράφηκε στις εντυπώσεις μου από τη Σουηδία, οπότε και συζητήσαμε αρκετή ώρα για τις νεοφερμένες πληροφορίες. 

Αισθάνθηκα το βάρος της ευθύνης να βαραίνει τις πλάτες μου. Το στοίχημα με τον εαυτό μου ήταν τριπλό. Αφενός ήθελα να εφαρμόσω τις σουηδικές καινοτομίες που πακέταρα στις εκπαιδευτικές μου αποσκευές, αφετέρου να τις μεταλαμπαδεύσω σε όσους περισσότερους συναδέλφους μπορούσα και τέλος να διατηρήσω και να αναπτύξω την σχέση του σχολείου μου με το σχολείο στη Σουηδία. 

Ο χρόνος θα δείξει… ,
γιατί είναι ο καλύτερος κριτής.

Στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος  ERASMUS+/ΚΑ 1- Μαθησιακή Κινητικότητα προσωπικού σχολικής εκπαίδευσης είχα τη δυνατότητα να υλοποιήσω μία δραστηριότητα επιτόπιας παρακολούθησης/παρατήρησης εργασίας (job shadowing)  στο σχολείο (Värgårdsskolan4-6 Kinda kommun στη Σουηδία).

Μεταξύ άλλων το πρώτο μου μέλημα ήταν να ενημερώσω τους γονείς των μαθητών μου. Η ενημέρωση έγινε ταυτόχρονα με την πρώτη γνωριμία μας μια και φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που ανέλαβα τη συγκεκριμένη τάξη. Φυσικά μιλήσαμε για τις απαιτήσεις της Δ΄ τάξης, τις δικές μου, τις δικές τους. Αναπόφευκτα το ενδιαφέρον των γονέων στράφηκε στις εντυπώσεις μου από τη Σουηδία, οπότε και συζητήσαμε αρκετή ώρα για τις νεοφερμένες πληροφορίες. 

Αισθάνθηκα το βάρος της ευθύνης να βαραίνει τις πλάτες μου. Το στοίχημα με τον εαυτό μου ήταν τριπλό. Αφενός ήθελα να εφαρμόσω τις σουηδικές καινοτομίες που πακέταρα στις εκπαιδευτικές μου αποσκευές, αφετέρου να τις μεταλαμπαδεύσω σε όσους περισσότερους συναδέλφους μπορούσα και τέλος να διατηρήσω και να αναπτύξω την σχέση του σχολείου μου με το σχολείο στη Σουηδία. 

Ο χρόνος θα δείξει… ,
γιατί είναι ο καλύτερος κριτής.

Οι Πρωταγωνιστές της Τάξης